2016 оны сонгуулиар МАН үнэмлэхүй ялалт байгуулсан. МАН-аас нэр дэвшсэн эргүү төлөгч байсан өнөөдөр төрийн ордонд ороод “майлж” байгаа нь үнэн. Тэр дунд 12 эмэгтэй гишүүн багтаж байгаа. Монгол Улс парламентын тогтолцоонд шилжсэн 20 гаруй жилийн түүхэнд нэг намаас ийм олон эмэгтэй гишүүн сонгогдож байсан удаа байхгүй. 2012 оны сонгуулиар хамгийн их буюу 11 эмэгтэй гишүүн төр түшилцсэн нь хамгийн ихэд тооцогдож байлаа. Гэхдээ гурван намыг төлөөлж байсан юм. Хамгийн гол нь өнгөрсөн дөрвөн жилд төр түшилцсэн гишүүд харин ч нэг гишүүн байжээ, хөөрхийс.

Одоо УИХ-д сонгогдсон МАН-ын 12 бол ёстой зай бөглөгч, кноп дарагч, гар өргөгчөөс өөр ажил хийж байгаа юм алга. Ээлжит бус чуулган хэд хоног хуралдсан. Энэ хуралдаанд эмэгтэй гишүүд ер нь оролцсон бил үү. Үг хэлж, үзэл бодлоо илэрхийлж, үнэний төлөө дуугарсан ганц гишүүн харсангүй. Хамгийн гол нь өнгөрсөн дөрвөн жилд эмэгтэй гишүүдийн бүлгээс оруулж ирсэн Гэр бүлийн хүчирхийлэлтэй тэмцэх хуулийг МАН-ынхан буцааж татаж байхад дуугарах ганц ч хүн байсангүй. Бүхэл бүтэн 12 эмэгтэй гишүүн байхад шүү дээ. Энд АН-ын ганц эмэгтэй гишүүнийг дурьдсангүй. Харин олонхийн бүлэг дотор байгаа олон эмэгтэй гишүүн юу ч дуугарахгүй байгааг л гайхснаа хэллээ.

Өмнөх парламентын эмэгтэй гишүүд алчуур хүртэл зүүгээд л, чадлаараа тэмцээд, ажиллаж байж оруулж ирсэн Гэр бүлийн хүчирхийлэлтэй тэмцэх хуулийг, Монголд хамгийн их хэрэгтэй байгаа хуулийг буцааж татаж байхад тэд ядаж дуугарч болсонгүй юу. Гэтэл өнөөдөр Дарханд нэг эмэгтэй нөхөртөө шөнөжин зодуулаад нас барлаа. Дөрвийн дөрвөн хүүхдийг нь төрүүлж өгсөн, жирэмсэн эхнэрээ нэг балмад нөхөр тархийг нь бяцартал нүдээд алчихлаа. Одоо дөрвөн нялх үр өнчин бүлтийж суугаа. Эх нь бурхан руу, эцэг нь шорон руу. Хамгийн аймшигтай нь эхнэрээ яргалагчийн ах, дүү, хамаатан садан нь цагдаад өгөхөөр суллаад авчихдаг байж. Энэ бүхэн Гэр бүлийн хүчирхийлэлтэй тэмцэх, тэр дундаа маш нарийн заалттай хууль өнөө маргаашгүй хэрэгтэйг санууллаа.

Гэтэл эмэгтэй гишүүд өр нь өвдөж, элэг нь эмтэрч, яргалал тамлалын дунд тарчилж байгаа бүсгүйчүүдээ бодсонгүй. Гэр бүлийн хүчирхийлэлтэй тэмцэх хуулийг татаж байхад дуугарсангүй. Тэгсэн мөртлөө гадаад руу зугаалж, газар үзэж, галуу шувууны мах идээд л явж байна. Бас тэгээд болоогүй “Аз жаргалын өдөртэй болъё” гэж хуцаж байгаа юм. Ёстой эргүүтсэн төлөгнөөс дор гэхээс өөр хэлэх муу үг алга.  Аз жаргалын өдөртэй болъё гээд жаргалтай болчихдог юм уу. Тэр өдөр нь хүмүүс автоматаар жаргаад байх уу, тэ. Аз жаргалын өдөр нь гэр бүлийн хүчирхийллийн улмаас хүүхэд тамлагдаж, бүсгүйчүүд амь насаа алдвал тэрийг жаргасанд тооцох уу.

Ийм элэг хөшмөөр ганц нэг юм яриад, гадаадад зугаалж явахын оронд алчуур ч болов зүүгээд, адлагдаад ч болов яриад, чадахгүй ч гэсэн санаачлаад явах хэрэгтэй юм биш үү. Аз жаргалыг бий болгох гээд байгаа юм бол гэр бүлийн хүчирхийлэлд тарчилж байгаа хөөрхий бүсгүй, хөөрхөн үрсийн төлөө нэг удаа ч болов амаа нээх хэрэгтэй биш гэж үү. Өмнөх парламентын эмэгтэй гишүүд хүчирхийлэлд өртсөн бүсгүй дээр гүйж очоод, сэтгэлийн зовлонгоос нь ч болов нимгэлээд, эмчилгээний зардлаас нь ч болов төлөлцөж л байсан. Үүнийхээ төлөө ад болж явсан байх.

Тэгвэл өнөөдөр парламентын 15 хувийг бүрдүүлж байгаа эмэгтэйчүүд ажлынхаа гарааг хаанаас эхэлж байна, гадаад явахаас. Хэн амиа алдсан бүсгүйчүүдийн төлөө дуугарав. Ядаж нийгэмд энэ аймшигт хэргийг шуугиан болгоод, ач холбогдол өгчих ч хүн алга л байна.

Аз жаргал гэж чухам юу юм. Би энэ асуултыг парламентад суудал бөглөж байгаа 13 эмэгтэй гишүүнээс асуумаар байна. Согтуу нөхөртөө зодуулаагүй хоносон өдрөө сэтгэл амар унтаж байгаа эмэгтэй тэр үед жаргаж байгаа болов уу. Тамлал, яргалал дунд байгаа хөөрхий хүү нэг өдөр аав, ээж нь хэрэлдэлгүй, зодолдолгүй өнжвөл жаргах юм биш үү. Та нарын бий болгох гээд байгаа аз жаргалын хэлтэрхийг эндээс л эхэлж хаймаар байна.