“Одмөндөр” сувгийн Үүсгэн байгуулагч Г.Занданхүү

Бараг 30 дөхөж байхдаа телевизийн салбарт л ажилд ормоор санагдаад. Тэгээд Кино урлагийн дээд сургуульд оров. Шууд 2-р курсээсээ эхэлсэн юм (магадлан итгэмжлэгдсэн сургуульд үзсэн хичээлүүдээ хасуулаад).

Тэгсэн завсарлагаанаар ангийнхан гардаггүй ээ. Яасан гэхээр гарчих л юм бол дээд курсынх нь ах нар дээрэлхэнэ гэнэ. 1-р курсдээ хэрхэн дээрэлхүүлдэг байсан тухай үлгэрийн үлгэрийн юм сонсов. Бүр зүрхэнд нь орчихсон. Тэдэнд суралцах бол ёстой зорилго огт биш, харин яажшуу зодуулчихгүйхэн шиг явж байгаад өнөө ах нар төгсч өөрсдөө дараагийн “ах нар” болох л зам үлдсэн байхыг өөрийн нүдээр харсан даа.

Багш захиралдаа хэлээч гэхээр тэд нар нь үүнийг буруу гэдгийг огт ойлгодоггүй, зарим нь бараг зөв ухааны бодолтой байсан юм билээ.

За тэгээд гарлаа даа. “Ах нар” тамхилаад зогсч байна. Хэллээ:

“Ийм хоосон толгойтой юм байж өөрсдөөсөө ичээч. Энд хүүхдүүд хичээлээ хийх тухай биш та нарын тухай л бодож амьдарч байна. Юм сурахгүй байна. Ах нь удахгүй телевизэд ажилд орно. Та нар над дээр анкетаа бариад ирнэ. Ахиж нэг удаа дээрэлхсэн байвал та нараас лав ажилд авахгүй” гэж мэгээд жоохон мэдрэлдүү дөвчигнөлөө. Өөрөө яаж телевизэд ажилд оръё доо гэж бодож байсан үе шүү дээ уул нь

Яалт ч байхгүй өөрсдөөс нь 10 ах болохоор сонсож байгаа юм. Харин тархи руу нь орсон нь юу л бол.

Тэгэхэд л сургуулийн удирдлага нь гэж өөрөө тийм бүдүүлэг, дээрэлхүү нөхөр байвал хүүхдүүд яг л тийм байдаг юм байна гэдгийг мэдсэн.

“Би ч дээрэлхүүлж өссөн, муудсан юм алга” гэж ирваатддаг гарууд их байдгийн гор нь энэ шүү дээ.

Сургуулиас хөөчихөд яадаг байнаа л гэж тухайн үед бодож байсан. Толгойг нь харин ч сайн илсэн дээ “ах нарын”….

Одоо тэгээд ядарсан амьтад л байдаг юм ихэнх нь. Хоосон толгойтой юм чинь.

Гэтэл өнөө “дээрэлхүү” гэгддэг Оросын урлагийн сургуулиуд яадгийг мэдэх үү? 1-р курст орсон дүү нараа угтаж дээд курсийнх нь ах эгч нар урлагийн үзлэг бэлдэж тэдэнд толилуулдаг юм.