Т.Эрдмаа 

Улаанбаатар хотын түгжрэлийг бууруулахад өнгөрсөн жилд 420 тэрбум зарцуулсан. Гэвч түгжрэл буурсангүй. Энэ мөнгө хаачив, хаана юунд зарцуулав, нийслэлийн замыг өргөтгөсөн, давхар зам тавьсан зүйл алга гээд бөөн л эрэл сурал. Өнөөдөр түгжрэл их байгаа тул автомашины дугаарын төгсгөлийн тооны тэгш сондгойгоор явуулна, явуулахгүй дээрээ тулж талцсан маргаан гардаг болоод байгаа. Одоо ч энэ маргаан үргэлжилсээр. Бүр авто машины дугаар шинээр олгохгүй гэсэн яриа ч гарах болов. Улаанбаатар хотын үе үеийн удирдлагууд түгжрэл арилгах талаар ийм, тийм судалгаа хийсэн. Ер нь бол шинжлэх ухаанчаар хандаж байгаа гээд баахан төсөл, төлөвлөгөө ярьдаг ч ажил хэрэг болж  олигтой үр дүнд хүрсэн нь үгүй.  

Энэ жил сонгуулийн жил учраас “Хаврын улс төрийн синдром” эхлэх нь гарцаагүй. Одоохондоо цас зуд гээд ажин түжин л байх шиг. Сонгуультай хаврын их улс төрд Улаанбаатар хотын түгжрэлийн асуудал яригдах нь гарцаагүй. Улаанбаатар хотод нэр дэвшигчид энэ түгжрэл, утаа хоёрыг ярихгүй бол “хүн биш” болно шүү дээ. Гэхдээ үр дүнд хүрэх, ажил, амьдралд ойр шийдэж болох зүйл л яриасай. Метро, дүүжин тээвэр энэ тэр бол амьдралаас тасархай чихэнд нэг л наалдацгүй байгаа шүү. 

Манай Улаанбаатар хотод зохицоод байх шийдэл гэж иргэд бодохгүй байгаагаа цахим хуудсаараа илэрхийлсээр. Наад зах нь нийтийн тээврийн автобусаа олигтой явуулчхаж чадахгүй байгааг иргэд харсаар, мэдэрсээр л байна. Гадаадын олон хүн амтай томоохон хотын нэг дүүргийн хэмжээнд хүрэхгүй хүн оршин сууж байгаа Улаанбаатарыг удирдаж чадахгүй байгаад иргэд бухимдаж байгаа юм шүү дээ. 

Дэлхийд хамгийн бага нягтаршилтай хүн амтай байж хамгийн их нягтралтай хот байгуулаад түүндээ чихэлдээд байгаад л хамаг учир нь бий гэдэг. Ингэж нягтруулж байж газрын наймааг цэцэглүүлж байгаа шүү гэсэн шүүмжлэл ч гардаг. 

Хэн хүнгүй л Улаанбаатар хотын төв замаас гадна ойр ойрхон гэрлэн дохиотой шулуун зам олон байна. Энэ гэрлэн дохиогоо цөөлөөд  явган хүний гүүрэн болон нүхэн гарц олныг байгуулах ёстой гэсэн санал ч гарч байгаа. Тодруулбал, олон хүн амтай том хотуудын төв замын хөдөлгөөн чөлөөтэй урсаж байдаг. Ачаалал ихтэй томоохон уулзварууд нь давхар замтай, гэрлэн дохио тэр бүр байдаггүй. Байлаа гэхэд маш цөөн. Гэтэл Улаанбаатар хотын төв зам болон ачаалал ихтэй захын замууд гэрлэн дохиогоор дүүрэн. Дэгсдүүлээд хэлэхэд тав алхаад л гэрлэн дохио гэж болно. Ийм байхад түгжрэхгүй гээд яах билээ. Зарим иргэн давхар гүүрэн зам Налайхаас Эмээлт хүртэл тавихад Улаанбаатар хот  түгжрээгүй болно ч гэдэг. 

Тэгэхээр шинэ зам,  гүүр тавих явган хүний гарцыг гүүрэн болон нүхэн байдлаар  шийдэх,  барилгын стандартад өөрчлөлт оруулахад түгжрэл арилна гэсэн санал ч нэлээд гардаг. Ер нь түгжрэл арилахад утаа багадаа 50 хувь буурна гэсэн тооцоо судалгаа ч яригдах юм билээ. Хүн бүр л энэ түгжрэл, утаа хоёрын яаж шийдэх билээ гэдэгт сэтгэлээ чилээж санаагаа уралдуулж л байгаа. Харин иргэдийнхээ санал дүгнэлтийг хүлээж авдаг удирдлагууд даанч алга. Жирийн иргэдтэй адилхан түгжрээд, утаатай харанхуй гудамжаар алхаж үзээгүй дарга нар шийдвэр гаргаад байгаад л хамаг учир байх шиг. Замын түгжрэл арилгахад тэр зарцуулж байгаа 420 тэрбум төгрөгөөр ядаж нэг гүүрэн зам барих ажил эхлүүлээсэй билээ. Ядаж л ачаалал ихтэй  дөрвөн замын уулзварууд, огтлолцох цэгүүд дээр давхар зам тавьчихвал түгжрэл буурна гэж иргэд хэлээд л байх юм даа. Эрхэм улстөрчид минь тэгэхээр энэ хавар Улаанбаатарын түгжрэл, утаа хоёрыг шийднэ гэж бүтэхгүй зүйл ярьж оноо авахыг санаархахаас илүүтэй ажил хэрэг болох шийдэл л яриарай даа.

Эх сурвалж: Монголын мэдээ сонин

2024 оны хоёрдугаар сарын 19. Даваа. №015 (5933)