Эхлээд нэг сайхан мэдээ дуулгая. Монгол Улсын тамирчин М.Анхцэцэг Япон улсад болж буй хүндийн өргөлтийн Азийн аварга шалгаруулах тэмцээнд оролцож, алтан медаль хүртлээ.  Тэрбээр огцмоор 105, түлхэлттэй өргөлтөөр 130, нийлбэрээр 235 кг өргөн, Азийн аварга болж, Токиогийн тэнгэрт  Монгол улсынхаа төрийн дууллыг эгшиглүүллээ. М.Анхцэцэг Риогийн Олимпийн наадамд оролцдохдоо огцмоор 106, түлхэлттэй өргөлтөөр 131, нийлбэрээр 237 кг өргөж, шилдэг наймт шалгарч байсан юм. Энэ удаад тэр амжилтдаа арай хүрээгүй ч гэсэн Азийн аварга болж чадлаа.

Одоо жаахан муухай мэдээ рүү оръё. М.Анхцэцэг сая Азийн аварга шалгаруулах тэмцээнд ганцаараа явсан. Дасгалжуулагчгүй шүү. Учир нь зардал мөнгө олдоогүйгээс тэр. Одоо Японоос цаашаа Мексик рүү явж, Оюутны ДАШТ-д оролцох учиртай. Бас л ганцаараа явна.

Хэрвээ дасгалжуулагчтайгаа явсан бол сая үзүүлсэн амжилтаа ахиулах, цаашлаад Олимпийн наадмаар өргөснөө нэмэх, хувийн дээд амжилтаа эвдэх боломж ч байсан байх. Гэтэл ердөө л мөнгөгүйгээс болоод ганцаараа л энэ том тэмцээнд явлаа. Гэтэл  Хүндийг өргөлтийн залуучуудын ААШТ-д нэг хүний зардал 3.6, Мексикийн оюутны ДАШТ-д оролцоход 5.4 сая төгрөг байгаа юм. Ердөө л 20 сая төгрөг байхад М.Анхцэцэг дасгалжуулагчтайгаа хамт энэ хоёр тэмцээнд оролцоод, амжилтаа улам ахиулаад ирэх байлаа.

Харамсалтай нь мөнгө олдсонгүй. Түүний явсан зардлыг Сэлэнгэ аймгийн ЗДТГ, Монгол Улсын аварга Г.Эрхэмбаяр, “Номголжин” компанийн захирал Алтанцэцэг, “Есүүдийн Батууд” компанийн захирал Батсайхан зэрэг сайхан сэтгэлтэй хүмүүс өгч, тусалсан юм билээ. Гэтэл Монголын төр засаг, спорт хариуцсан яам нь огт хөдөлсөнгүй.

Манай төр засгийнхан угаасаа жаахан сүртэй л дээ. Түрүү жил нь ямар тэмцээнд оролцох хүсэлтэйгээ хэлээд, төсөвт суулгаад явах ёстой энэ тэр гээд л бөөн дүрэм, журам ярина. Мэдээж, тодорхой хэмжээнд тийм дүрэм, журам байх ёстой л доо. Гэхдээ л зарим онцгой тохиолдолд хэдхэн сая төгрөг холбогдох яамнаас, сайдын багц энэ тэрээсээ гаргачихдаг байж болдоггүй юм уу, энэ чинь.

Энд бас Д.Дагвадорж аваргын талаар ярих хэрэгтэй байх. Риогийн Олимпийн наадмын дараа Аса аварга баахан амлалт өгсөн. М.Анхцэцэгийг 2020 оны Токиогийн Олимпийн наадам хүртэл ивээн тэтгэнэ гэж. Өөрийн цахим хуудсаар дамжуулж, сошиалаар энэ тухайгаа мэдэгдсэн. Гэтэл Олимпийн дараа анх удаагаа тэмцээнд оролцох болоход яагаад дэмжсэнгүй вэ.

Нөгөө амлалт энэ тэр нь хаана байна. Төр засаг нь мөнгө гаргахгүй байхад Дагваа аваргаас нэхээд яана гэж зарим нь хэлэх байх. Тэгээд ч Аса аварга дэмжихээ илэрхийлсэн болохоос биш заавал мөнгө өгөөд байх ч албагүй л дээ. Гэхдээ л түүнийг эр хүн шиг эр хүн, хийморьтой, золбоотой, хэлсэн үгэндээ хүрэхээр нэгэн гэж боддог болохоор л нөгөө амлалтаа яав гээд нэхээд байна.  Энэ удаад ч яахвэ, дараагийн тэмцээнд нь ивээн тэтгээрэй л гэж гуйя.

Одоо бас нэг хэцүүхэн мэдээ дуулгая. Өсөх ирээдүйтэй, өндөр чадвартай, Монголын шилдэг тамирчныг гадны орнууд үнэ цохиж авах дайралтаа аль хэдийнэ эхэлчихэж. Тухайлбал, М.Анхцэцэгт АНУ, Казахстан, Узбекистан, Солонгосын талаас хүсэлт ирсэн аж.

Тэр дундаа Солонгосын тал тус улсын тамирчин болох юм бол сарын 12 мянган ам.долларын цалин, гэрээний төлбөрт 500 сая вон өгөхөөр амласан байна. Энэ бол асар их мөнгө. Сардаа л 20 гаруй сая төгрөгийн цалин аваад л байж байна гэсэн үг. Гэтэл манай тамирчин болоод түүний дасгалжуулагч Ц.Хосбаяр нар татгалзсан хариу өгсөн аж.

Энэ бол эх орноо гэсэн сэтгэлтэй тамирчин хүний байр суурь. Гэтэл эх орон нь түүнийг яаж байна, тэмцээнд оролцох зардлыг нь гаргаад өгчихгүй л байна шүү дээ.  Ингэж байж шилдэг тамирчнаа алдах вий дээ. Тэр 2020 оны Олимпийн наадмаар юм дуулгах чадвартай тамирчин. Ийм л тамирчдыг дэмжиж байж бид Олимпийн наадмаас медаль хүртэнэ. Хэрвээ энэ янзаараа төр засаг нь татганаад байвал удахгүй алдана даа.